Dokkie meets " la Paay"

Ik was na een heerlijke periode waarin ik de Spaanse kant van de Pyreneeën verkend had weer Frankrijk in gereden. Dat wil zeggen....eigenlijk gevlucht!

Ik had er voor gekozen om " even" door Andora te rijden, ik was immers toch in de buurt... Nou, jasses, wat een  vreselijke ervaring na alle natuurlijke omgevingen die ik achter de rug had. Ik kwam in file via een douane binnen, werd overstelpt door de hoeveelheid aan tankstations en supermarkten. Drukte overal en  lawaai ook !   Wat deed ik hier eigenlijk???

Nou, in ieder geval wilde ik een skywalk bezoeken met een beeld van n turende man erop. Pfff, 6 euries om dit in een wandelingetje van  10 minuten  gezien te  hebben, ik wordt een zeikerd 🤣. Het zal de irritatie geweest zijn van de hitte, drukte en volledig " andere" vibe..Snel weg, door  naar Frankrijk. 

Ik had wat gedoe met mijn data, mn telefoon was dood en ik had WiFi nodig. Na een overnachting op n municipal met WIFI  was dat opgelost, ik had mn bundel via de WiFi opgewaardeerd. Ik dacht het oude centrum van Foix te bezoekemaar was letterlijk te kort door de bocht, stoeprandje meegenomen en pfffffff pneu crevé. Onvoorstelbaar,  ik stap mn auto uit,  brulde MERDE en gelijk stonden er 2 donkere Fransosen met n waterjsje in hun mondhoek voor mijn neus. Zonder overleg hadden ze binnen 10 minuten mn band verwisseld, inclusief ijsjes in mondhoek hahaha.Dikke hug van mij  kant, big smile van hun kant. 

Probleem voor even opgelost maar nu op zoek naar een bandencentrum. Er waren er 2 in Foix, beiden uiteraard gesloten tijdens lunchtijd want tussen 12 en 14u moet er gegeten worden in Frankrijk. Het is een heilig huisje, Fransen en eten...Tijdens mijn gedeelde Camino maaltijden heb ik men uren horen praten over eten...Ik ,on t gewoon niet meer serieus nemen hahaha. Discussies over beurre salé où non salé.

Oké,  op zoek naar n nieuwe band. Mijn hoop was op de Euromaster gevestigd  dat klinkt toch tamelijk vertrouwd. Nadat ik een uur moest wachten voordat ik geholpen werd kwam de sneue mededeling dat ze mijn band niet op voorraad hadden...huh??? Dokkie is to h maar gewoontjes ? Tja, we hebben amper voorraad , daar moeten we belasting over betalen.  Huh, oké,  maar nu? Als we bestellen kan de band er op zn vroegst dinsdag zijn, 5 dagen verder!  Nou uhhhh, bedankt van mijn kant. Is er n andere zaak in de buurt en kunt u die even voor mij bellen? Met n verveeld gezicht, zó frans,   belde de man en wist mij te vertellen dat ze m 1km verderop wél op voorraad hadden. Zoeffff, ik was al weg !

Binnen 30 minuten hadi k 2 nieuwe voorbanden. 1 lekke band betekend 2 vervangen je Frankrijk.  Ik doe daar niet moeilijk over.

Waar ik wel moeilijk over deedwas t oranje dashboardlampje wat na 80 km begon te branden!   K*T !

Ik had een déjà vu , in Australië had ik de nodige ervaring met brandende dashboard lampjes gehad..Mijn intuïtie zei dat t n losse sensor was, Google vertelde mij de aandrijf/ stabiliteitsregeling...Bah, onrust.

Ik nam de gok, Dokkie tufte nog steeds lekker en ik reed door naar Bise- Minervois wat sowiesmijn planning al was.

Aangekomen op de camping  viel ik midden in n apéro , de halve camping zat op t terras om te genieten van de gratis wijntjes van de Belgische campingbaas..Inschrijven kon morgen wel, plaats je auto en kom een wijntje halen!

Dokkie gedumpt en hup naar t terras...

En daar zat ze, aan het tafeltje naast me. Daar zat een excentrieke dame op leeftijd. In een opzichtige bikini, open shirtje er overheen, kort broekje , groooote zonnebril,rossig geverfd gestyled haar en veel rimpels rond haar mond. Fantastisch! Toen haar partner nog  een gratis wijntje ophaale hoorde ik ze Nederlands met elkaar spreken.

Toen ik haar aansprak dat ik met mn neus in de boter was gevallen tijdens deze apéro ,zei ze gelijk: schuif gezellig aan !

Haar naam was Corine, hij heette Harry en ze woonden 20km verderop.Ze verhuurder hun huis, zeg naar paleis, en moesten daarom op n camping staan. Ennu, oh ja, we hebben ook 2 grote herdershonden in  onze caravan , we hebben altijd door Europa getourd met onze band  ,Corine is bijna 83 en Harry is autistisch...

Een hele hoop informatie,  fantastische verhalen en geweldige foto's van hun glorietijd!  Een diva, dat was ze die Corine.  Ik moest steeds aan Patricia Paay denken, dat haar en die kleding. Ze vertelde me zich suf te shoppen bij Temu, zag de meest " hippe" creaties langskomen die ze aangeschaft had. Hun 2 honden lagen aan mij  voeten toen ik uitgenodigd werd voor n bakkie en een Lidl lasagne maaltijd. Ik kreeg hun  adres en  werd uitgenodigd, altijd welkom om zolang te blijven als je wilt! Ik had " toevallig" Dokkie op de plek naast hun geparkeerd. 

Super vriendelijk en heel  verrassend was deze  ontmoeting.  Corine  bleek veel aan yoga te doen was ook nog eens Reiki master. Hoogsensitief... We hadden heel  veel gespreksvoer en we genoten van elkaars gezelschap.  Zij  naast een spirituele dame een Temu junk, hij de controlefreak. Een echte diva, een prachtig , authentiek mens idie zich in deze eenvoudige omgeving met een boerenbevolking staande wist te houden. Tja zei Harry,Frankrijk is prachtig maar die Fransen...zo cliché  maar volgens hen zó waar..

Ja , wij zijn anders wist ze me te vertellen maar ik deal er mee. Ik blijf bij  mezelf en accepteer de mensen om me heen zoals ze zijn.Hoe mooi 😊.